... و بقیه عمرت را در نخلستان، در صحرا روی ماسهها میگذرانی و گذشت روزها، هفتهها و ماهها را به سرعت خواهی دید و میدانی این تو بودی، فقط تو بودی که نخواستی به راهت ادامه دهی، در جستجوی گنج خود باشی و با «افسانهی شخصیات» زندگی کنی و درخواهی یافت که انجام آن دیگر ممکن نیست. بدون اینکه بدانی و بفهمی عشق «هرگز مانع نمیشود که انسان در جستجوی افسانهی شخصیاش» باشد و اگر چنین شد، باید مطمئن بود که آن عشق، عشق حقیقی نیست، یا عشقی نیست که عین بیان جهان باشد.
