یک اصیلزاده، حتی اگر همهی ثروتش را هم ببازد، نباید خم به ابرو بیاورد. پول در برابر شأن و مقامش باید چنان بیارزش باشد که برای از دست دادنش اهمیتی قائل نشود و نگرانیای به خود راه ندهد. البته باید یک اشرافزاده باشد که به نظر برسد برای این مکان و افراد حقیری که در آن در جنبوجوش هستند، اهمیتی قائل نیست. با این همه، رفتاری عکس این: یعنی ملاحظه کردن، دیدن و حتی نظاره کردن همهی این موجودهای فرومایه از پشت شیشههای عینک و به ظاهر پست شمردن و ارزشی برای این محیط و جمعیت آزمند آن قائل نشدن همچنین همهی اینها را گونهای نمایش سازماندهیشده برای سرگرم کردن اصیلزادگان به شمار آوردن نیز گاهی نشانهی بزرگمنشی است.
