با این حال، کشور کنونی هند فرزند امپراتوری انگلیس است. انگلیسیها مردم شبهقاره هند را کشتار و اذیت کردند، اما در عین حال آمیزهی حیرتانگیزی از پادشاهیها و امیرنشینها و کشوری آفریدند که کمابیش کارایی یک واحد سیاسی را دارد. اساس یک نظام حقوقی هندی را پیریزی کردند، ساختارهای اداریاش را به وجود آوردند و شبکهی راهآهنی ساختند که برای یکپارچگی اقتصادی هند اهمیتی حیاتی داشت. هند مستقل، دموکراسی غربی را در بازنمود بریتانیاییاش، بهعنوان شکل حکومتی پذیرفت. زبان انگلیسی کماکان، زبان مشترک شبهقاره است، زبان خنثانیی است که گویشوران بومی هندی و تامیل و مالایالم، برای برقراری ارتباط از آن استفاده میکنند. هندیها شیفتهی چای و بازی کریکت هستند که هر دو میراث بریتانیایی هستند. کشت تجاری چای تا اواسط قرن نوزدهم در هند وجود نداشت در آن زمان بود که کمپانی انگلیسی هند شرقی آن را آغاز کرد. «صاحب»های پرافادهی انگلیسی بودند که عادت چای نوشیدن را در سراسر شبهقاره رواج دادند.