این که گفتوگوهای ما با خودمان گاهی منفی میشود، فی نفسه ایراد و اشکالی ندارد. توانایی تجربهی ترس، اضطراب، خشم و دیگر صورتهای پریشانی، به همان اندازه که آسیبزاست، میتواند مفید هم باشد. این احوالات، وجود ما را برای بروز یک واکنش موثر به تغییرات محیطی آماده میکند. به عبارت دیگر، صدای درون در بسیاری مواقع ارزشمند است؛ البته نه به واسطهی دردی که تولید میکند، بلکه به واسطهی شناخت و برجسته سازی خود درد.
